رأی وحدت رویه شماره ۷۹۳-۱۳۹۹/۵/۱۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

نظر به اینکه بند (ب) ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرارهای متفرع از احکام قابل فرجام را جزء قرارهای قابل فرجام مقرر نموده است و توجهاً به قسمت (۱) بند مرقومه که مطلق قرارهای رد دادخواست که از دادگاه تجدیدنظر صادر شده باشد را قابل فرجام دانسته است؛ رای شعبه سوم دیوان عالی کشور که بر این اساس فرجام خواهی نسبت به قرار رد دادخواست اعاده دادرسی صادر از شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران را قابل استماع دانسته است؛ بنا بر نظر اکثریت آراء هیات عمومی صحیح و قانونی تشخیص داده می شود.

این رای طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات بعدی؛ در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازم الاتیاع است.

هیأت‌ عمومی دیوان‌ عالی‌ کشور